🥔
Ik ben in mijn vrije tijd een videogame aan het ontwikkelen: een 2D platformgame in Unity, met een bijzonder agressieve aardappel in de hoofdrol. Ik besef 't: het klinkt absurd, en dat is het ook (bewust), maar het experiment erachter is wel degelijk serieus.
Ik heb redelijk wat ervaring met softwareontwikkeling, maar van game development ken ik relatief weinig. Toch ben ik eraan begonnen, met AI die mee code schrijft en mij ook creatief en grafisch ondersteunt.
Om mijn experiment wat in perspectief te plaatsen: sinds 2025 heb ik, in mijn vrije tijd, 21 AI-ondersteunde GitHub-repositories opgebouwd, samen goed voor ruim 350.000 regels code, configuratie en documentatie, verspreid over meer dan 1.000 commits. Dat zegt uiteraard weinig over de kwaliteit van code, maar het geeft wel een idee van wat er in de vingers zit ...of net niet? 🤔
Met die ervaring wil ik nu vooral ontdekken hoe ver je met AI kunt gaan in een domein dat je zelf niet volledig beheerst. Virtual reality was mijn eerste idee, maar game development leek mij, met kinderen in huis als betrokken jury, een leuker initiatief.
Maar het is geen "one-shot" of "few-shot prompting" project, zoals je tegenwoordig vaak ziet in spectaculaire demo's. Het is niet zomaar wat prompts spuwen tot er iets lijkt te werken. Ik pak het project aan met technische specificaties, afgebakende mijlpalen, versiebeheer, geautomatiseerde tests en veel manueel testwerk, net zoals ik dat bij andere softwareprojecten zou verwachten.
Om een idee te geven van de omvang: M0 is intussen afgerond, momenteel pas aan M1 van een roadmap die tot M13 loopt, waarbij we streven naar een eerste "vertical slice" van pakweg vijf tot tien minuten afgewerkte gameplay. Niet de volledige game dus. 😅
Intussen is er een, met gamepad of keyboard, speelbaar prototype, met uitgewerkte bewegingsmechanieken en de eerste gevechtsacties (tegen statische blokken). Een eerste interessante vaststelling: AI geraakt behoorlijk ver in het uitwerken van complexe functionaliteit ...maar, "technisch correct" is niet hetzelfde als "goed".
Springen, aanvallen, camera-bewegingen... het werkt allemaal perfect, maar kan toch verkeerd aanvoelen of nauwelijks voldoening geven. Ik ben ook niet geïnteresseerd in bewijzen dat je dankzij AI alle technische kennis overboord kunt gooien. Integendeel, ik wil net uitzoeken wat mogelijk wordt als je AI combineert met een degelijke engineeringaanpak en hoe je dat structureel best aanpakt. En waar je, ondanks die aanpak, toch tegen grenzen botst.
Voorlopig ben ik aangenaam verrast, maar we zijn nog lang niet klaar. De aardappel is alvast kwaad genoeg ...nu de rest nog. Groeten uit de patattenvelden! 🥔 👋